ponedeljak budzak blog

Ponedeljak ujutro – omiljeno mjesto u sedmici

Uvijek se uzbudimo oko novog početka – dana, sedmice, mjeseca, godine, decenije, milenijuma. Novi početak je dobrodošao, kao osvježenje i rekalibracija; vjetar u leđa, nova snaga i poletnost, čak i kad je tmuran i kišan kao što zna da bude. Tako je ponedeljak moj omiljeni dan u nedelji i posebno volim da ga počnem rano, radno, motivišuće aktivno i produktivno, kao npr. jutros:

6:30 – alarm. Bob Marley – Burnin’ and Lootin’ već mjesecima obavlja tu ulogu više nego uspješno. Ono – da se probudiš s merakom, protegneš, napraviš par pozdrava suncu ili štogod da krv procirkuliše svuda, protegneš se na vratilu uz razmišljanje o snovima koji su se upravo zbili i iskreno se nasmiješ samom početku novog dana.

6:35 – pristavljanje espresa u jednom od najprimitivnijih kuhinjskih sklopova koji ima svaka domaćica u Italiji od prije 80 godina naovamo – ne biste vjerovali ali u Italiji se moka aparati prenose s koljena na koljeno ali bukvalno – prvo jer su neuništivi a drugo što je kafa bolja što je uređaj stariji. Imam i drugara koji mi doprema najklasičniju Lavazza Qualita Rossa espreso kafu direktno iz Rima, pa ne trpim to što proizvoda (mljeveni espreso zaboga!) uopšte nema ni u jednom od megamarketa razvijene nam evropske wannabe zemlje.

6:36 – čaša mlake vode, 2 kašike meda i trk pod tuš jer imam vremensko ograničenje od 4 minuta dok se kafa zgotovi. A baš ne bih da pijem ružan espreso. Pod tušem se obično skocka grubi pa onda i detaljni plan jutra, dana, nedelje, nekad i neka fantastična životna zavrzlama bude otpetljana sasvim neočekivano. (Živio tuš!)

6:40 – eksiranje 2 espresa s mlijekom jer zbog bezbroj navirućih ideja i planova nemam strpljenja da čekam da se čist espreso hladi, usput između njih oblačenje, obuvanje, razmišljanje da li jutros skejt ili biciklo i trk napolje na svjež i oštar jutarnji kiseonik prije nego što cio grad usmrde kolima i – u nove pobjede.

Ako skejt onda površine oko novih zgrada koje su prilično glatke, ako biciklo izbor je preširok i prepustim se random skretanju na raskrsnicama kako mi to tad odgovara (jer je realno i nebitno)

6:45 – vozikanje i posmatranje lica užurbanog usnulog naroda koji juri u život. Neki su namrgođeni, neki baš vedri, ima čak i poletnih a i onih koji se rastavljaju od života u ove rane jutarnje sate, mrzeći usput život i ko ga izmisli; svak svoje breme nosi. Muzika na dobrom starom iPod-u je obavezno rege – neki Levy Barrington, The Hemptons ili slični roots reggae album (uvijek full album).

7:45 – povratak u bazu, tuširanje uz još jedan espreso, kašiku meda, eventualno bananu za usput (“pravi” doručak je tek tamo oko 11) i let do kancelarije u koju uvijek stižem prije 8, gdje mogu da se opustim i smanjim brzinu i mikroorganizaciju na nivo regularnih ljudi.

To be continued/refurbished/republished/reproduced…

6 thoughts on “Ponedeljak ujutro – omiljeno mjesto u sedmici”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *